Francis Gastmans

Ja, inmiddels de zeventig voorbij en nog steeds op ontdekking, vol verwondering. Ik ben me bewust dat wat ik te vertellen heb over ‘wie ik ben’ een voortdurend veranderend verhaal is. Al lachend zeg ik wel eens dat ik vandaag ‘Francis versie 17.0’ ben. Af en toe vind ik mezelf terug uit.

Mijn levensproject draait rond het onderzoeken van de verschillende mentale patronen die het leven van mensen bepalen (het waarnemen, het voelen, het denken, het oordelen, het zin geven en het handelen): de lijnige (lineaire) patronen, de systemische patronen en het lemniscatisch patroon. Vandaag gaat mijn aandacht naar de dynamiek van de talen en het taalgebruik en die patronen: de woordentalen, de beeldende talen, de kunstzinnige talen en de non-verbale talen.

Ik beleef mezelf als een Padvinder-filosoof die concreet en praktisch denkt. Mijn focus ligt op de ‘filosofie van de leegte’, de kracht van niet-doen (wu-wei) en de beweging deconstructie/constructie. Belangrijke inspiratiebronnen zijn de ‘vaders’ van de Zen: de taoïst Zhuang Zi – China 4e eeuw BCE – en de boeddhistische filosoof Nāgārjuna – India 2e eeuw CE.

De Lemniscaat Benadering die ik heb ontwikkeld is tegelijk een speelse en een harde aanpak, recht naar de kern van de zaak.
Lees meer in het gratis boek.

Ik wil bijdragen aan het creëren van een wereld waarin respect voor elkaar en voor ons milieu dé maatstaven vormen bij alle keuzes en beslissingen. Ik wil mee een mensgerichte economie creëren en focussen op datgene wat mensen verbindt, ongeacht hoe verschillend hun overtuigingen zijn. Ik ga voor de innerlijke vooruitgang van de mens, niet voor een ongebreidelde technologische ‘vooruitgang’.

Mijn persoonlijk ideaal is om uiteindelijk niet meer gevangen te zitten in een conceptueel kader waarvan ik geloof dat dit het ‘beste’ kader is en een ‘juiste’ verklaring voor het leven.
Ik sluit me aan bij de ‘eeuwige wandelaars’, de ‘immer onderweg zijnde pelgrims’, de ‘sporen vindende padvinders’, de ‘verwonderende dwalers’.
Het zijn zoekers die niet verontrust worden omdat ze het (weer eens) niet weten of het nog niet hebben gevonden; die voortdurend waarnemen, de zaken opnieuw in vraag stellen, onderzoeken, twijfelen, ontdekken. Dit soort zoekers en vinders mogen fouten maken en zichzelf verbeteren en tegenspreken, steeds opnieuw, met de glimlach.