Zen-nig (8) = hou er mee op bevestiging na te jagen

Als mens wil je graag dat anderen je aandacht geven. Je wil dat ze je herkennen (“Hé, dat ben jij, ik herken jou! Hoe gaat het?”) maar vooral wil je dat ze je erkennen (“Ja, wat je zegt en toont is de moeite waard om aandacht te krijgen.”, “Heb ik je goed begrepen zo? Ja? Dat doet me deugd.”, “Ik zie dat jij diegene bent die je zegt wie je bent.”).
Je wilt zo graag bevestiging … dat je een goede medewerker bent, … dat je een goede leidinggevende bent, … dat je het bij het rechte eind hebt, … dat je op de juiste weg zit, … dat je het goed aanpakt, … dat wat je doet het juiste is, … dat je de uitdaging aankunt, … dat je de kracht hebt om de opdracht tot een goed einde te brengen, … dat je de moeite waard bent om van te houden, … dat je wordt gezien zoals je zegt wie je bent.


Bevestiging en erkenning krijgen zijn basisbehoeften van iedere mens (zoals bv. ook je veilig en beschut voelen). We verlangen er naar die bevestiging met regelmaat te ontvangen. Wie veel zelfvertrouwen heeft kan het stellen met af en toe bevestiging en erkenning te krijgen. Wie iets meer twijfelt aan zichzelf wil dit vaker ontvangen. Wie sterk twijfelt toont de vraag naar bevestiging bijna dagelijks. “Zeg me dat het o.k. is wat ik doe.”, “Zeg me dat je het goed vindt.” Er is hoegenaamd niets mis met je verlangen naar bevestiging. Het is gewoon menselijk.

Ik wijs hierbij graag op twee aandachtspunten.
1. Je vraag naar bevestiging slaat (wellicht) vaak op je gedachten, ideeën, voorstellen of oplossingen. “Ben je het eens met mij?”, “Vind jij het goed wat ik doe?” Maar daarmee krijg je geen bevestiging voor wie jij ‘bent’. Gedachten, ideeën of voorstellen ‘heb’ je, die ‘ben’ jij niet !
Leer bevestiging te vragen voor wie jij bent, voor de manier waarop je in het leven staat en voor je waarden. Laat toe dat je ideeën worden tegengesproken, afgewezen of zelfs genegeerd. Voel je daarbij niet als persoon afgewezen of genegeerd. Neem de zaken die tegen jou gezegd of aan jou gevraagd worden niet steeds persoonlijk. Dat kun je leren je door te communiceren ‘in het midden’ (*)

2. Je kunt de wijze waarop je leert verdiepen wanneer je een stap verder zet dan bevestiging te vragen voor wat je zegt of doet. Dat kun je o.a. doen via een gesprek met iemand die het niet eens is met jou en je niet bevestigt op datgene wat je zegt of toont.
• Zoek bewust iemand die jou tegenspreekt, die er een andere visie op na houdt dan jij (= het inhoudelijke aspect van communicatie).
• Een vereiste voor een goed gesprek is wel dat jullie elkaar waarderen en dus bevestigen in wie jullie zijn (= het relationele aspect van communicatie).
• Ga vervolgens een conflict-dialoog aan (= het procesmatige aspect van de communicatie). In een conflict-dialoog voer je een echte dialoog maar is de zorg niet om het eens te worden, wél om een onderwerp echt te verhelderen of een vraag duurzaam op te lossen. Een conflict-dialoog houdt daarbij alle kenmerken van een dialoog ‘in het midden’. Je gaat niet debatteren, je gaat niet voor “Ik heb gelijk” en nog minder voor “Jij hebt ongelijk”. Je erkent dat de ander een rechtmatig belang heeft te verdedigen.
• Daarvoor is het nodig dat je het eerst eens wordt over de vraag die moet worden opgelost of het onderwerp waar jullie helderheid willen rond creëren (= het thema van de communicatie).(**)
• Zorg tenslotte voor een goede omgeving om de conflict-dialoog ernstig en met passie te kunnen voeren (= de context van de communicatie). De hulp vragen van een dialoog-begeleider is geen luxe.

Vraag hieronder een gesprek aan dan bekijken we samen wat gepast is in jouw situatie.

(*) Over communicatie ‘in het midden’ lees je  meer in het boek dat dit voorjaar verschijnt: Achter de schermen van heldere communicatie
(**) Over het belang van de vraag in het midden lees je meer in: Hoe ontwikkel ik een probleem tot een duurzame oplossing – De Blauwe Rivier oversteken