Zen-nig (4) = hou er mee op begrepen te willen worden

Dit is een valkuil waar ik jaren in heb vastgezeten: moeite doen om  iets aan de ander te vertellen zodat zij mij zou (kunnen) begrijpen. Steeds bleek echter dat mijn behoefte om begrepen te worden een obstakel was in het vinden van goede antwoorden op mijn kernvragen. (kernvraag = de vraag die er écht doe doet, nu) 

Dat jij vraagt om begrepen te worden is zeer menselijk. Dat de ander dat ook vraagt is zeer menselijk. Voor het ontdekken van de vraag waar het echt om gaat en het vinden van een duurzaam antwoord is het evenwel niet nodig om begrepen te worden. Niet voor jou, niet voor de ander. Het is mooi meegenomen indien het gebeurt (of beter, indien je de illusie hebt dat het gebeurt) maar het is niet noodzakelijk om de zaken efficiënt aan te pakken. 

Indien de ander vraagt: “Hoe kan ik worden begrepen?” dien je eerst samen te ontdekken welke wezenlijke vraag daar onder schuilt. Wanneer zij die vraag ontdekt, dé kernvraag op dit moment, en daar een deugddoend antwoord op vindt, valt de oorspronkelijke vraag meestal weg.

Ik weet uit eigen ervaring hoe zalig het voelt wanneer ik ervaar “Deze persoon begrijpt mij.” (= op dit ogenblik, in deze context, voor deze situatie, bij deze vraag van mij) Daar kan ik van genieten. Ik ben echter gestopt met de houding “ik wil eerst begrepen worden”. Daardoor leg ik minder last op de ander, ik eis niet het ‘onmogelijke’. Ik kijk naar wat er werkelijk tussen ons gebeurt nu en daar tracht ik constructief mee om te gaan. Dat doe ik ook wanneer ik beslis om “nee” te zeggen tegen het gedrag van de ander. Ik merk dat dit zowel mezelf als de ander veel ruimte biedt. De ander hoeft echt geen moeite te moeten doen om mij te begrijpen. Het is lief indien het gebeurt.

Zodra ik het verlangen (of de vereiste) loslaat dat de ander mij begrijpt, kan ik de ander vrij laten in de manier waarop zij denkt, wat voor haar betekenisvol is, de waarden die voor haar belangrijk zijn, datgene waar zij in gelooft. Dan kan ik haar opmerkingen open ontvangen, zonder er eerst allerlei eisen aan te stellen. Enkel zo kan ik iets ontvangen dat buiten mijn denkkader valt! Ik heb dan niet de bevestigen van mijn visie maar wel een weg naar een duurzame oplossing.
Wat verkies jij, gelijk krijgen of een oplossing vinden?