Wat is vrede?

Voor alle woorden hebben we een verklaring in een verklarend woordenboek. Maar is dat de werkelijkheid? Neen. ’Vrede’ is een abstract begrip dat maar concreet wordt in een bepaalde situatie binnen een bepaalde context en binnen een bepaald taalgebruik. Vrede op zich bestaat niet. Het is ‘mijn vrede’, ‘jouw vrede’ of  ‘onze vrede’, ‘hun vrede’. Je maakt de zaken niet helder wanneer je roept dat je vrede wil. Dat willen je tegenstanders ook. Alleen, zij willen een andere vrede. Zo komt je nooit samen met hen tot ‘onze vrede’. Het zou de zaken verhelderen indien je het bezittelijk voornaamwoord er vooraan bij plaatst telkens je het woord ‘vrede’ gebruikt. Dan kunnen we ook makkelijker de vraag stellen: “Wat bedoel jij dan met jouw vrede?”

In het gewone, lineaire denken staat ‘vrede’ tegenover een ander begrip. Het is goed om te beseffen binnen welke context we het woord gebruiken. Zo kunnen we misverstanden verkleinen. Staat ‘vrede’ tegenover ‘onvrede’, ‘onrust’, ’geweld’ of tegenover  ‘oorlog’? Is ‘vrede’ dan ‘weg met onvrede’, ‘rust’, ‘geen geweld’ of ‘geen oorlog’? Is vrede het niet aanwezig zijn van ongemak, onrust, spanning, geweld? Is dit voor jou voldoende om te spreken over ‘mijn vrede’? Is ‘vrede’ een objectief gegeven of een subjectief gegeven? Is het een rationeel te begrijpen gebeuren of veeleer een emotionele toestand? We zullen over veel zaken het moeten eens worden vooraleer we het woord ‘vrede’ kunnen gebruiken zonder elkaar mis te verstaan.

Helder denken vereist dat we onze talen minstens zorgvuldig gebruiken. Wat eveneens nodig is, is dat we via innerlijke reflectie of introspectie (= innerlijk ons begeven op meta-niveaus) nagaan wat onze authentieke behoeften zijn. In plaats van snel het woord vrede te gebruiken kunnen we eerst uitwisselen –  via een dialoog – waar ieders behoeften liggen. 

Mijn voorstel: stop met praten en schrijven over ‘vrede’ en praat en schrijf over de drie soorten feiten (evidence based, practice based, personal experience based) en over de waarden en over de behoeften. Indien we naar elkaar kunnen luisteren (hoe beperkt ook), kunnen op basis daarvan tot gemeenschappelijke doelen komen. Het wordt dan makkelijker – al blijft het aartsmoeilijk – om vanuit dat geheel een concrete gemeenschappelijke strategie overeen te komen om de afgesproken doelen te bereiken.

De Lemniscaat Benadering is daarbij een zeer efficiënte manier van werken. Je verlaat dan het louter lineair, stapsgewijs werken via een vastgelegd stappenplan. Je gaat dan de dynamische dialoog aan. 

Lees meer over de Lemniscaat Benadering in het gratis boek.

Je reactie is van harte welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s